Giraffen en de toekomst van TEEZ.

donderdag 27 aug


Vandaag een bijzondere dag, voor het laatst met de hele groep.


Er is een waar ‘uitje’ georganiseerd: naar Nsobe. Dat is, voor Zambiaanse begrippen, een klein game-parc. Een prachtig gebied waar we met z’n allen in een open bus gingen (een vrachtwagen met daarop banken gemonteerd). Een prachtige tocht van bijna twee uur waarin we heel veel wild hebben gezien. Het hoogtepunt was letterlijk (!) de giraffen. Met een kleintje. Veel van de Zambianen waren hier ook nog nooit geweest, hoewel het maar 1 ½ uur rijden is. Ook voor hen was het een hele belevenis.

Na de lunch in het park de allerlaatste TEEZ bijeenkomst met als onderwerp: gaan we verder en hoe dan? Omdat een en ander bedoeld is voor de Zambianen kregen zij als eerste het woord. Allemaal wilden ze graag verder. Niet alleen voor zich zelf, maar omdat het voor hen duidelijk is dat verdieping noodzakelijk is om werkelijk verder te komen. Over de vraag of het nu Nieuwe of Oude Testament moest zijn liepen de meningen wat uiteen. Ook alle Nederlanders wilden graag verder. Al pratend neigden we allemaal toch erg naar het NT, bijvoorbeeld het Marcusverhaal. Het bestuur van de zending had nog een korte vergadering met de drie dominees en daarna naar huis om ons te kleden voor het avondfeest. Willemien

Zondagmorgen in Kitwe: het aanbieden van de Jozef-cyclus tijdens de dienst

De wekker was om 6.15 uur gegaan om de dienst van 8.00 uur in St. Margaret’s Congregation in Kitwe te kunnen halen! Heel bijzonder om zo vroeg al in de kerk te zijn. Deze speciale dienst was in de grote kerk van de United Church of Zambia, omdat daar veel mensen van TEEZ vandaan komen. Drie koren werkten mee aan de dienst en hun vrolijke en ritmische gezang kwam ons al tegemoet, toen we buiten hartelijk begroet werden. Het openingslied was mij bekend van Songs of Praise en was getiteld: How great Thou art. Heerlijk om dat hier te zingen met zoveel mensen, hoewel nog niet iedereen er dan al is. In de loop van het eerste uur van de dienst die twee uur gaat duren, stroomt de kerk helemaal vol. Het is hier helemaal niet vreemd om later te komen of eerder, voor de preek in het laatste halfuur van de dienst, weg te gaan. Ik denk niet dat ik dat weggaan leuk zou vinden, maar het prikkelt wel om de mensen te boeien met je preek! We genoten van de koren, die ook in het Bemba, de belangrijkste oorspronkelijke taal, zongen en het was moeilijk om stil te blijven zitten, zo swingend is hun muziek. Ik heb begrepen dat in andere kerken er veel meer mee gedanst en bewogen wordt. Van te voren repeteerden we met onze groep het zingen van Ik voel de winden Gods vandaag van Kees Boeke en Zo maar een dak boven wat hoofden van Huub Oosterhuis. Van dat laatste had ik een Engelse versie gevonden uit een Amerikaans Liedboek van de Mennonieten. De Winden Gods leenden zich er voor om kort te vertellen over ons land aan de zee met al dat water, over dat zeilschip dat in de haven blijft, maar uiteindelijk toch durft uit te gaan in vertrouwen op God. Beide liederen kregen een plekje in de dienst en Chris begeleidde ons op het keyboard.
Tijdens het aanbieden van de collecte kreeg het feestelijk en officieel presenteren van de doos met de Jozefverhalen, het TEEZ-project, een mooie plaats. Ds. Kangwa Mabuluki legde uit dat we dit cursusmateriaal eigenlijk aan ons zelf én aan God aanbieden, net als de collecte, opdat het een bijdrage gaat leveren aan onze dienst aan de wereld en God. Door samen de tekst van het Jozefverhaal goed te lezen en aan de hand van de vragen erover te spreken wat ze ons voor ons leven vertellen, kunnen we komen tot die dienst aan God en de wereld.
Chris Maas dankte als nieuwe voorzitter van de Doopsgezinde Zending voor al het werk in Zambia en in Nederland voor dit project verricht en sprak de wens uit dat ieders reis door de Jozefverhalen betekenisvol mag zijn en vrucht mag opleveren.
Ds. Bart Stobbelaar preekte over Jozef en legde in een heldere en boeiende preek uit dat Jozef dertig jaar jong was, toen hij aan zijn reddend werk in Egypte begon. Jezus was dertig jaar toen hij in het openbaar zijn opdracht begon uit te voeren. TEEZ bestaat nu dertig jaar en kan verder gaan en vrucht afwerpen, dromen waar makend.
Het is hier heel normaal dat een dienst twee uur duurt. Ik heb het door het vele zingen en de afwisseling in de dienst helemaal niet gemerkt: de uren vlogen voorbij. Prachtig om deze levendige, vrolijke en hartverwarmende dienst mee te kunnen maken.
Afke

Jozef verhaal

Het doel van de reis is het aanbieden van het werkboek over het Jozefverhaal. Hiernaast Jozef bij de put door de schilder Murillo. Het verhaal over Jozef staat in Wikipedia aldus (door mij wat ingekort): Jozef in de Bijbel: Jozef werd door zijn broers gehaat, omdat hun vader, Jakob, meer van hem hield dan van hen. Bovendien had Jozef bijzondere dromen die zijn broers niet zinden. Op zekere dag wordt Jozef er door Jakob op uit gestuurd om te kijken hoe het zijn broers vergaat, die op dat ogenblik de kudde hoeden. Terwijl Jozef op weg gaat, blijken zijn broers het plan te hebben opgevat hem te doden. Ruben, zijn oudste broer, blijkt daar bezwaar tegen te hebben, want hij wil niet dat er bloed zal vloeien. Als Jozef zijn broers bereikt, wordt hij daarom in een droge put gegooid, en wat later aan kooplui verkocht, die met een Ismaëlitische karavaan op weg zijn naar Egypte.
In Egypte komt hij in dienst van Potifar, een hoffunctionaris. Hij krijgt al gauw een leidinggevende positie in het huis van zijn meester. De vrouw van Potifar probeert hem te verleiden. Jozef gaat hier niet op in, waarna de vrouw hem beschuldigt van een verleidingspoging. Potifar gooit Jozef dan in de gevangenis. Ook in de gevangenis krijgt Jozef al spoedig een taak. Tijdens zijn gevangenschap verklaart hij de dromen van twee andere gevangenen: de opperschenker en de opperbakker die bij de farao in onmin zijn geraakt: hij voorspelt dat de bakker ter dood zal worden gebracht en dat de schenker in functie zal worden hersteld. Als later de farao een droom heeft, adviseert de schenker Jozef te roepen. Jozef moet vervolgens ook de dromen van de farao uitleggen. Door zijn betrouwbaarheid en ijver benoemt de farao hem tot grootvizier. Hij krijgt een nieuwe naam en een vrouw. In die hoedanigheid laat hij graanvoorraden aanleggen, omdat de dromen van de farao er op wijzen dat er na zeven jaren van overvloed, zeven jaren van schaarste en hongersnood zullen volgen. Als eenmaal de schaarse jaren aanbreken, blijkt dit niet tot Egypte beperkt te blijven, ook Kanaän zucht eronder. Als Jozefs broers naar Egypte komen om graan te kopen, nodigt Jozef zijn familie uit om zich te vestigen in de Egyptische provincie Gosen. In de vierhonderd jaar dat de familie in het land Gosen verblijft zal deze aangroeien tot het volk der Israëlieten.